بدون ویرایش

 سارا يكي از ان زنان است.زني كه به قول خودش در موتور سيكلت سواري روي همه مردان روستايش را كم كرده است.فريده هم كم از سارا ندارد دختري مبتكر كه هر زمان بنا به نياز زنان روستايش شغلي ايجاد ميكند.

البته اگر شرايط فرهنگي اجتماعي كه اين زنان در آن زندگي ميكنند را در نظر بگيريد متوجه خارق العاده بودن شان مي شويد. 

زمانه ی وحشت که در آن هر چیز به ناروا انجام میگیرد

عصر دروغ سرشاراز نخوت و حسد

دوران خالی از آبرو و تهی از داوری راستین.

 هیچ فکر کرده اید که دیگر مفهوم آبرو منسوخ شده است؟ امروز کسی که دم از آبرو میزند به سختی تحسین دیگران را بر می انگیزداما کسی که مدعی بر باد رفتن ابرویش میشود بیشتر میتواند موضوع سرگرمی دیگران شود .

عصر عجیبی است نه؟

این هم وبلاگ دکتر محمد جواد کاشی استاد فرهیخته دانشگاه علامه.

متاسفانه بر علوم  انسانی ایران یک دید گاه کاملن پوزیتیویستی حاکم  شده است.

 یعنی یک توجه کاذب به آمار و ارقام وپرسشنامه در حالیکه رشته ای مثل جامعه شناسی باید نگاهی عمیقتر و همه جانبه تر به مسائل داشته باشه.امروز پیش یکی از استادانم بودم که به اصطلاح خودمون به روش کیفی در تحقیق اجتماعی علاقه منده و  معمولن دانشجوهاش رو هم به این نوع تحقیق علاقه مند میکنه .

حتی این استاد هم از این دید صرفن پرسشنامه ای برای انجام تحقیقات اجتماعی خسته شده او آمار را فقط یک ابزار میداند نه هدف .

باور کنید این مساله برای ما دانشجویان علوم انسانی معضل بزرگی شده مثلن من دلم میخواد برای پایان نامه روی  یک موضوع کیفی کار کنم حالا به طور خاص در حوزه جامعه شناسی ادبیات .اما از سوی برخی از استادها متهم به بلد نبودن امار میشوم .آخه یکی نیست به این اساتید بگه با وجود این همه نرم افزار پیچیده که همه کارهای آماری را انجام میدهند کار کمی چقدر مهم است

به قول دکتر قانعی راد استاد بزرگوارم جامعه شناسی ودرک دقیق یک موضوع اجتماعی فقط با نگاه به ادبیات و تاریخ هر کشور معنا دار است نه با پرکردن چند پرسشنامه بی خاصیت.

اوایل خیلی متعجب میشدم چون  الزهرا از نظر علمی تفاوتی با دانشگاههای دیگر کشور ندارد به ویژه وقتی ان را با دانشگاه قبلی ام مقایسه می کنم تفاوت که نه برتری میبینم .

امروز یکی از دوستانم که از قبولی ام در این دانشگاه ابراز تاسف می کرد .وقتی نظر متفاوت من را شنید گفت :چطور میتوانی به یک مشت زن و مدیریتشان اعتماد کنی.

من برایش از وجود دانشگاههای ویژه زنان در کشورهای دیگر گفتم و او فقط تحقیر کنان لبخند زد.

چنین نگرشهای درباره زنان و مدیریتشان ان هم از سوی زنان  واقعن ازاردهنده است .من به هیچوجه به دانشگاه محل تحصیلم تعصب ندارم اما واقعن هیچ نقطه ضعفی هم در ان نمیبینم .

وجود چنین دانشگاهی در میان سایر دانشگاههای کشور اتفاقن ضروری است .دختران زیادی را انجا میشناسم که خانواده هایشان اجازه حضور در دانشگاههای مختلط را نمیدهند.حداقل این دانشگاه برای انها کمک بزرگی بوده است.

به نظر من نباید اینقدر راحت همه چیز را زیر سوال برد.

 بالاخره ساعت نه و بیست دقیقه رفتم بیرون که تازه متوجه شدم کیف پولم و نیاوردم و فقط هزار تومن همراهمه با بدبختی با همون هزار تومن راهی شدم و با لاخره با کلی تاخیر و خجالت به مقصد رسیدم.

وقتی برگشتم خونه کلی خسته و گرسنه بودم اما از غذا خبری نبود پس تصمیم گرفتم بخوابم.اما چه خوابی با زنگهای پی در پی یه گدای سمج از خواب پریدم و سر درد شدیدی گرفتم.بعد رفتم مانتویی که دیروز خریده بودم و امتحان کنم که فهمیدم کلی تنگه....سعی کردم به روی خودم نیارم رفتم از کیفم  یه خودکار بردارم یه خبر بنویسم دیدم روان نویسم به کیفم که خیلی دوست دارم حسابی رنگ داده.

 بازم خونسردیم و حفظ کردم و شروع کردم به خبر نوشتن که یکی هی زنگ میزد خونه قطع می کرد الان دیگه نفسم بند اومده باور کنیداین ناراحتی های کوچیک بیشتر از ناراحتی های بزرگ اعصاب شکنه.

 امیدوارم  حداقل شب خوبی باشه.